تبليغاتX
روزگار

















روزگار

اون دور دورا

 

صدای آشنایی دارد

 هر شب صدایش میزنم

 از ته دل میخواهمش اما ...

 انگار او خیال ما را ندارد ...

 کاش امشب بیاید ...آرام ...وقتی که خوابم

 کاش نجوا کند در گوشم ... آرام تر

 آن وقت در آغوشش گیرم ...

 کاش اینقدر مرد باشم ...که عاشقانه در آغوشش گیرم

 عجب واژه ی نچسبیست این تحمل...

 از جنس تخریب ...

 ازجنس مور مور شدن... له له زدن

ن:م.مهربون

+نوشته شده در جمعه 11 بهمن1387ساعت10:41توسط غزل | |

 

به اندازه ی همه ی زندانی های دنیا ...

 احساس گناه میکنم

 شرمنده ام ...

 از روی ماهش

 از چهره ی گر گرفته اش

 من گرم ترین آفتاب را در او دیدم

 او معصوم ترین ستاره بود

 شرمنده ام ...

 شرمنده ی لحظه ای هستم ...

 که شک کردم

 به صداقتت

 تو صاحب معصوم ترین نگاه دنیایی...

 شرمنده ام

ن:م.مهربون

+نوشته شده در یکشنبه 22 دی1387ساعت17:56توسط غزل | |

خیلی نزدیک بود...

 

نزدیکتر

 

از همیشه نزدیک تر

 

از همیشه ناز تر... از همیشه زیبا تر 

 

نگاهش مثل همیشه نبود...آشنا تر بود 

 

رنگ رخسارش به رنگ شرم بود ... !

 

شرم او گرم بود...زیبا بود

 

شرم او قهوه ای بود...به رنگ نجابتش...نمیدانم !

 

اما فکر کنم  هر چه بود  بهترین رنگ دنیا بود... این شرم

 

مال  او بود  این شرم ...

 

خود او بود ...و به رنگ او ...به رنگ زیبا ترین رنگ دنیا...

 

ن:م.مهربون

+نوشته شده در شنبه 7 دی1387ساعت20:54توسط غزل | |

 

سایه ام میگفت: تعبیرش عشق است

                                             دوستش داری...!                                                

                                    

نه لعنتی ... دست از سرم بردار

 

عشق کدام است ... حالت خوش است...

 

مگر نگفتم آن استکان آخر را نخور ...!

 

کجاست گوش شنوا...!

 

لعنت به این تنهایی...که این استکانها را رفیق هر شب ما کرده...

                        

                                                                              لعنت...

 

نوشته شده توسط:م.مهربون

+نوشته شده در سه شنبه 26 آذر1387ساعت9:50توسط غزل | |

گفتم مال ودین در سرو کارت کردم

هرچیز که داشتم نثارت کردم

گفت که تو باشی که کنی یا نکنی

این من بودم که بیقرارت کردم!

+نوشته شده در یکشنبه 26 آبان1387ساعت18:14توسط غزل | |

تو می خوانی و نمی دانی وقثیکه نگهه می کنی!
وقتی دور چشمانت را خنده چروک می کند..
وقتی که با فکر صحبت می کنی
وقتی که خودت هستی
وقتی که سایه ات با من می گوید
                                      مرددم می کند!
پانزده روز اول چه سخت بود
وچه راحت زمانی که عقل بود
سوار بر اسب می تازید
دردا،درداکه حکومتش جاودانه نبودو نیست...

+نوشته شده در جمعه 19 مهر1387ساعت15:5توسط غزل | |

اگر یادتان بود و باران گرفت

                                  دعایی به حال بیابان کنید.....!!

 

+نوشته شده در چهارشنبه 20 شهریور1387ساعت10:26توسط غزل | |

+نوشته شده در دوشنبه 31 تیر1387ساعت20:13توسط غزل | |